РУСНАК ИНФО

За тото о чим ше медзи Руснацами и Словацами у Войводини приповедало у узших кругох - же познати шветови дипломата, донєдавна високи представитель ЕУ за Босну и Герцеґовину, а терашнї министер вонкашнїх дїлох Словацкей републики - Мирослав Лайчак Руснак,  тих дньох сцигло и явне потвердзенє прейґ новинох “Инфо Русин” (“ИР”) зоз Пряшова. У рамикох широкей акциї Русинскей оброди и “Инфо Русина” пред наступним пописом жительства у Словацкей 2011. року, тоти новини порушали рубрику представяня визначних особох з явного живота Словацкей котри походзеньом Руснаци, та так новинарка Силвия Лисинова пише о фамелиї Мирослава Лайчака, як и його животней драги.

Школовани дипломата

Як пише “Инфо Русин”, Мирослав Лайчак народзени 1963. року у Попрадзе, а дзецинство препровадзел у Орябини, старолюбовлянскей општини, дзе му и нєшка жиє мац, учителька у пензиї. Правни студиї закончел на Универзитету у Братислави, потим Медзинародни контакти и дипломацию на Московским державним институту, дзе здобул титули дохтора. Дипломацию студирал и у нємецким Ґармишпартенкирхену; од 1988. року почал робиц у Министерстве вонкашнїх дїлох тредишнєй Чехословацкей, а од 1991. по 1993. рок робел у Амбасади Словацкей у Москви. Єден час, Лайчак бул шеф Кабинету словацкого министра вонкашнїх дїлох, а од 1994. по 1998. рок и амбасадор Словацкей у Япону.

Мирослав Лайчак барз добре познати и на тих просторох, понеже єден час препровадзел як амбасадор Словацкей у тедишнєй Сербиї и Чарней Гори, бул амбасадор Словацкей и у Албаниї и Македониї, а окреме є запаметани по дипломатским анґажману у Босни и Герцеґовини.

Од 1. юлия 2007. року у сербских медийох, та медийох других жемох дакедишнєй Югославиї, мено Мирослава Лайчака було барз часто споминане, як найвисшого представителя медзинародней заєднїци и представителя Европскей униї за Босну и Герцеґовину, а тоту длужносц окончовал по менованє нового представителя, з оглядом же го предсидатель Словацкей, 26. януара того року меновал за министра вонкашнїх дїлох Словацкей републики.

Як пише “Инфо Русин”, за свою дипломатску роботу на наших просторох достал и припознаня, як цо то преглашованє за особу рока 2007. р. з боку єдного сербского часопису у Босни, а потим и рок познєйше з боку єдного босанского муслиманого часопису. Мирослав Лайчак активно бешедує по анґлийски, нємецки, русийски, сербски, горватски, болгарски и, вшелїяк - по русински. Оженєти є з познату портпаролку Словацкей ТВ Ярмилу Гарґашову, з котру ма дзивку Лару.

У фамелиЇ ше бешдовало лєм по русински

Представяюци Лайчака, “Инфо Русин” зашол и до його родного места - Орябини, дзе Лисинова бешедовала з його мацеру Марию (народзену Половкову, котра блїзка родзина подпредсидателя Карпаторусинского центра у ЗАД, Д. Половки), здогадуюци ше и на покойного Мирославового оца Михала. На остатнїм попису жительства, 2001. р., у Орябини ше як Руснаци уписали 323 особи, а оцец тиж походзеньом з русинского валалу Рокитов, коло Гуменого, дзе ше як Русини остатнїраз записала 151 особа, цо твори аж 71 одсто цалосного жительства того места. Як поведзене у “ИР”, мац Мария горда Русинка, таки бул и оцец, а учителька у пензиї тераз и предсидателька валаского Здруженя пензионерох, котра каждого року орґанизує и презентованє русинскей култури на стретнуцох пензионерох.

- У нашей фамелиї ше нїяк иншак нє бешедовало лєм по русински, та так бешедовал и наш Мирко. Мой син Русин - пошведочела за “ИР” мац Мария - И тераз, каждого лєта нас нащивює зоз свою фамелию, а його дзивки Лари ше барз пачи русинска бешеда, котру уж и прегварела. Мирко каждого лєта у валалє Ярабина участвує на фодбалским турниру, як Мемориялу на його оца, котри бул вельки фодбалер. Нормално, кажда мац горда на свойо дзецко, та так и я, алє нїґда сом Мирка нє доживйовала як велького дипломату, алє як доброго чловека котри каждому на помоци - гварела Мария Лайчакова.

И сам Мирослав Лайчак, гоч обтерховани з велїма обовязками,  дал кратку телефонску вияву за “Инфор Русин”:

- Идея русинства ма реформовану перспективу, без котрей би Русини у Словацкей уж давно страцели свою етнїчно-етноґрафску специфичносц, а з тим би страцели и свой русински ґенотип, яки потребне предлужовац. За тото, ми нєпреривно мушиме дзековац Духновичови и його плеяди, же понад сто роки у чежких часох тримали на своїх плєцох идею русинства - гварел Мирослав Лайчак, министер вонкашнїх дїлох Словацкей републики.

Пририхтал М. Зазуляк