|
Прага, 25,03,2009 http://www.rosbalt.ru/2009/03/26/628942.html Отворене писмо Ющенкови Причина- откриванє памятнїка знаменитому українскому поетови Тарасови Ґриґорєвичу Шевченку у Праги. Членом русинскей заєднїци Чешкей републики хторих предводзели Ґенилий Матола (руководитель *Общества русинох) и представитель Сойма подкарпатских русинох (Подкарпатска обласц, Україна) Василий Паук ше нє удало придац писмо особнє Ющенкови пре особне обеспеченє предсидателя України алє виволало вельке интересованє медийох. Писмо дате тром централним телевизийом (ЧТ-1, ЧТ-2 и ЧТ-24) як и сотруднїком українских ТВ каналох *Интер* и *1+1*. Коло того дати и интервю чешкому радию, дзе єден з представительох русинох замодлєл же би ше винєсла правда о положеню русинскей меншини у України, хтору українски власци нєсцу повесц. Змист отвореного писма Почитовани панє Предсидателю! Ми, члени русинскей заєднїци Чешкей републики, представителє даскелїх русинских орґанизацийох Подкарпатскей Руси, зоз цалу душу привитуєме откриванє монумента велькому сину українского народа и дзелїме вєдно зоз українцами – нашим братами по восточнославянским братству радосц того швета! Тарас Шевченко, автор бессмертного *Кобзара*, - то и наш русински поет, то поет цалого восточнославянского швета, так як и вельки Пушкин, як бессмертни Ґоґоль. Най 200-лїтни ювилей Кобзара ище раз здогаднє на нашо общи културни и историйни коренї нашей Мацери – Києвскей Руси, православней держави Рюриковичох! Животна судьба нє була наклонєна Тарасови Шебченкови. Царистичка управа нє могла му опросциц його українство, пре цо доспел до далєкей Азиї. Нєшка судьба Кобзара треба же би здогадовала власци же би вони нє повторйовали гришки зоз прешлосци. Нєт горшей пременки як цо пременка зоз преганяного до преганяча, зоз жертви до джелату. Нажаль, нєшка видзиме тоту страшну метаморфозу- Українска держава хаснує моци репресивних орґанох, верши прициски процив русинох, автохтоних жительох южних слонох Карпатох. А народни поет Подкарпатскей Руси, Иван Петровци, нєдавно виключени зоз Союзу писательох України. Чи то нє здабе на судьбу велького Кобзара, хтори тиж бул вишлїдзовани пре то же ше одшмелєл себе наволац нє русом алє українцом? Нажаль, нєшка у України, постало опасно наволац ше русином. То достаточне же би ше бул обвинєни як сепаратиста, як нєприятель українскей нєзависносци. Чи то нє здабе на обвинєня на адресу Шевченка и других членох Кирило-Методийского братства?! И чи вишлїдзованє лидерох русинского руху – оца Димитрия Сидора, Ивана Петровция, Василия Микулина, Боґдана Лакатоша и других – нє точна копия политичного преганяня за нєподобну националносц штредка XIX вику? Теди официйно нє було националносци *українєц*, нєшка ше у України барз моцно роби на тим же нєт националносци *русин*. Наздаваме ше же ювилей Тараса Шевченка и отктриванє його памятнїка у престолнїци шветового славянского руху Праґи будзе крочай ґу миру а нє раздору у общеславянским доме! Ми, русини, росиянє, мадяре, румуни и представителє других народох жадаме жиц у демократичней України вєдно зоз нашима братами-українцами. Най нам Україна будзе мац а нє мачоха!
|