РУСНАК ИНФО

ПУБЛИСТИЧНА КАША

   Традиция друкованя паранаукових кнїжкох при Руснацох предлужена. После "Историї руского народного мена" Юлияна Колєсара достали зме ище єден специялитет з фамелиї публицистичних кашох, хрестоматию з спомнутим насловом под кухарску руку проф. др Михайла Фейси.

   Найтвардейше и найобачлївше зарно у тей Фейсовей каши то навелько здараловане "руснацтво", значи єдна руска национална опция з Колєсарового зарна, по хторим перше бул Руснак, вец Бог, а потим амеби и Дарвин. Каша достава препознатлїви смак по интердисциплинарносци (мултилатералносци, як гвари Фейса), а то єдна мишанїна дзе ше нє беру до огляду шицки факти з подруча предмета виучованя, вибера ше тоти хтори функционую знука опредзелєней опциї, а найменєй ше почитую методолоґийни узанси поєдиних наукових дисциплинох на хтори би ше хрестоматиї мала операц. Та так ест по хрестоматиї два до три милиони Руснацох нєшка у швеце, озда вєдно з мертвима през осем вики, бо живи податки чишля лєдво пейдзешат тисячи Руснацох, розошатих у пейцох державох (оп. Д. Радович, Монография о три века Русина у Войводини, Политика 23. 4. , Београд, 2007. б. 19).

То анї не чудо кед знаме хто и як правел тоту хрестоматию:

1. Авторе текстох, друкованих у рижних часох а найменєй нови тексти, то публицисти и декларативни руски патриоти, а нє компетентни науковци. Науково картони, на чим и теди кед "проект" априори, на нєвидзене одобрени, маю лєм штири особи, лингвиста А. Д. Дуличенко, М. Микеш, Ю. Рамач и М. Фейса, а осемдзешат посто авторох и редакторох за подруча историї, науки о литератури, етнологиї, фолклору, културолоґиї, малярства, политики - науково некомпетентен особи, а обявюю мериторни суд. Будзе интересантне видзиц як то будзе прияте у Покраїнским секретарияту за науку и технологийни розвой и Министерстве за науку Сербиї, хтори себе обовязали випочитовац рошту науковей компетенции у високим ступню. Гибаль же важи правило "цо горше за меншини, лепше за державу, важне же цошка меншином даваме, та гоч єдзенй слабого квалитета". А хрестоматиї обявена на спреводзку. Спреводзка у тим же:

2. то мали буц нови виглїдовацки роботи, дзе пенєж дати за виглєдованя, а нє за публикованє старих роботох, дзе би ше вец, по правилнїкох Секретарияту, после рецензийох нових роботох, питало пенєж за друкованє и

3. хрестоматия видрукована под фирму Одсека за русинистику Филозофского факултета у Новим Садзе, а анї хрестоматиї, анї нєреализовани нови роботи не маю нє лєм одлуку Одсека за русинистику и Наставно-науковей ради Филозофского факултета, але анї материяли хрестоматиї нє були пред Одсеком и Факултетом. На схадзки Одсека за русинистику историчаре и фаховци за литературу (Я. Рамач и Ю. Тамаш) одбили брац учасц у "проекту" проф. др Фейси, бо им було ясне же слово о войованю з позицийох єдней з руских опцийох, а не о науки. Проф. др Фейса, без материялу, без одлуки, спревед тедишнього Декана Филозофского факултета же то шицко у шоре лєм най подпише согласносц за друкованє, а аж после того створел зберанїну яка пред нами, кажда чесц малочисленим компетентним текстом и їх автором, и так обявел цо надумал у своей войни "за руски народ и державу".

  Було би шмишне кед би ше то нам нє случовало, бо природа цалей ситуациї зоз друкованьом гей хрестоматиї жалосна, або, точнєйше, трагична, бо сами себе зоз лїву ставаме на праву ногу. А так ше чешко будземе рушац до лєпшого живота.

Академик Юлиян Тамаш

РЕАҐОВАНЄ

ПЛАЧ ЯЛОВОГО ПТЕРОДАКТИЛА

(«Публицистична каша», Руске слово, 24. 08. ж007, б. 9)

   На потерашнїх штирох промоцийох (Вивершна рада АПВ, Парачин, Никозия и Вербас), як и у обявених рецензийох (Руске слово на два заводи, Дневник, Ґрадянски, Новосци и Ґлас на три-штири заводи), у периоду од пол рока, виповедзени велї похвали першому тому Русини/Руснаци/Рутхенианс (1745-2005), велї красни, та аж и суперлативни епитети. Цо то тото цо українского академика Юлияна Тамаша нагнало же би єдини по тераз, и то аж о пол рока од виходзеня кнїжки, зоз свойого инфамного арсеналу (здогадуєм лєм на "перли" типа "фашиста", "сепаратиста", "опонент нєздравого розума", шоренє моєй супруги з боку вибеженца, вишанє, "бочкораш" и др.) вицагнул и етикету спреводзкош.

   Кед спреводзкош число 1 медзи нами свою примарну характеристику приписує другому - слово о екстремним цинизму и тоталним одсуству совисци. Ю. Т. напр. поспреведал МЗ Руски Керестур и Керестурцох кед им побрал силни гонорар за Хронїку, а вец их повишмейовал у Уводним слове! То зробел и Орґанизацийному одбору 250 хтори му у цалє виплацел Конєц швета же би у нїм предлужел вишмейовац Руснацох (т. є. окупйовац, односно брудзиц их у вичносци)! Яки лєм вон гонорари надоставал за змист радио-плювальнї од Владимира Паланчанина! Участвовал (вєдно з Я. Рамачом) у понїжованю А. Д. Дуличенка з умножованьом його рукописа же би ше потим, без ганьби, брал до Тартуа "видзиц швета"! Ю. Т. и Я. Р., вєдно зоз фамознима нєфаховима шовґрами, нє допущую демантованє “наукового факта” т. є. историйного фалсификата же ше до Коцура и Вербасу пред 250 роками приселєли Українци*! Ю. Т. явно спреведол и Виборну раду Филозофского факултета кед по конєц 2006. року наявел публикованє дисертациї Я. Р.-а (хтора од одбрани у Ужгородзе нєдоступна линґвистом) з боку ВАНУ, а, здогадуєм, уж преходзи лєто ж007-ого (Вибор Я. Р.-а за рядового професора, без обявеней, и видзеней, докторскей дисертациї, представя єден з ридших случайох на Универзитету вообще)! Ю. Т. спреведол Виборну раду и з тим же по конкурсу за узшу обласц Русинистика обезпечел приманє иґнорамуса за предмет Руски язик, представююци го фалшиво як силного капацитета (гоч исти нє ма анї єден испит з руского язика, та аж анї основну школу по руски), з чим понїжел и шицких 27 дипломованих студентох и їх родичох и руску националну заєднїцу у цалє! А о спреводзкох у кнїжки Русини/Руснаци 1745-1995 у хторей поспреведал шицких колеґох з Катедри (цо нє случай при Словацох з їх ювилейну публикацию), бо присвоєл "публицистичну кашу" лєм за себе, колеґох повируцовал з Редакциї, поуруцовал увредзуюци тексти процив нєистодумнїкох, та аж ше фалшиво представел и як вельки хасноваватель анґлийского, цо, общепознате же нонсенс - будзе у ширшей верзиї Реаґованя. О спреведаню деканата, колеґох и студентох у вязи зоз нєтриманьом настави и занягованьом своїх обовязкох тиж будзе вецей там.

   Спреведол Ю. Т. и Покраїнски секретарият за науку и технолоґийни розвой у вязи зоз його проєктом (Дияспора України). Роби ше о факту же на истей схадзки Катедри пред двома роками потримани два проєкти - и його и мой (тото друге випатра забул у стану делириюм тременса у хторим ме сце аж и вируциц з Одсека за русинистику). Обидва проєкти пошли на конкурованє до Покраїнского секретарияту за науку и технолоґийни розвой источасно. Обидва достали и исту суму пенєжу (по 300.000 динари за єднорочне реализованє). Проф. др Михайло Фейса зоз своїм тимом, прейґ максимално отвореней и широко розконареней роботи (отримани точно 6 явни схадзки) як продукт ма репрезентативну публикацию у хторей спатрене 260-рочне пребуванє Руснацох на тих просторох, а вон, зоз своїм протежираним Я. Рамачом, гоч ше вєдно и самовиключели з Проєкта 260, на їх проєкту - єдно вельке нїч. Интересантне би було закукнуц до рочного звиту цо там пише же на яки способ розфутькана така сума. И место же би самокритично припознал власну лєнївосц и яловосц на своїм проєкту, та го закончел зоз одредзеним запожнєньом, нєнаситни питал (и достал) ещи 200.000, а завидни ше обрушел на успишни продукт проєкта професора Фейси. Спреведли ше, очиглядне, Ю. Т. и Я. Р. же ше самовиключели а тераз кед явносц видзи же добра кнїжка може буц и без нїх, глєдаю покрице, гоч яке нєпрешвечлїве. Ю. Т. аж злохасновал свойо позициї у ВАНУ та, вулґарно, у єдним виреченю, одписал же ВАНУ (читац: Луй Тамаш) "нє у можлївосци участвовац у Проєкту Русини/Руснаци/Рутхенианс (1745-2005)"). З другого боку, явносц видзи же єст и мена хторим НИУ Руске слово заварла дзвери (насампредз Миколове зоз Шветлосци и Видавательней), хтори, медзи иншим, указую на факт же Зєдинєни нациї вимагаю од України по 2010 припознац Русинох, цо уж Закарпатска обласц зробела (дзень пред першу промоцию). То, з другима словами значи же сталїнистична визура (и Цензура пре хтору ше ту ламентує) пошвидко закончи там дзе и їх Вон - на шмециску историї.

   Розумим, плач ялового птеродактила, алє, най исти пребачи - длуства и апанажу треба одробиц. Хто литератови виновати же нє читал, або нє похопел Фауста.